از نظر قرآن والدین برای تربیت فرزند چه نکاتی را باید رعایت کنند؟

پارک رفتن، بازی کردن و شرکت در رخدادهای مختلف به فرزند نوجوانتان میفهماند که برایش ارزش و اهمیت قائلاید و به این طریق خودتان هم میتوانید فرزندتان و دوستانش را بیشتر بشناسید. بنابراین، با توجه به این شرایط سنّى، کودک در برابر تلویزیون، هم فعّال است و هم منفعل. آنها زمانی که میبینند شما به آنها توجه دارید و به صحبتها و دلایلشان گوش میدهید و تلاش میکنید اوضاع را بهگونهای پیش ببرید که رضایت آنها هم حاصل بشود انعطافپذیری بیشتری از خود نشان میدهند. با مطالعه کتاب ها و مقالاتی درباره ی رشد و تربیت کودکان و دیدن برنامه های تلویزیونی مرتبط شناخت بهتری نسبت به مراحل رشد و اصول تربیتی دارید. کودکی که قصد دارید برای او کتاب بخرید، بیشترین سوالاتش در مورد چه موضوعی است؟ سن 7 سالگی در کودکان فارغ از جنسیت آن ها آغاز رشد ذهنی و تقویت مهارت های آنان بوده و تحت هیچ شرایطی نباید در تربیت کودکان 7 ساله به دلیل حضور آن ها در مدرسه از حمایت ها و کنترل های خود نسبت به او دست کشید. «فردی کردن روشهای اصلاحی و تربیتی به این معنی است که مددکاران و روانشناسان باید روشی در پیش گیرند که قادر به اجرای تدابیر اصلاحی کانون نسبت به فرد فرد مددجویان شوند.

پس اگر فرزند 7 ساله ای در منزل دارید؛ مطالعه مطالب مفید ذکر شده در این مقاله به شیوه صحیح تربیتی شما کمک شایانی خواهد کرد. ذکر این نکته لازم است که «کودک» به بچههای داراى سنین بین 5/2ـ 12 ساله گفته مىشود. نمایش بیحدّ و حصر خشونت در وسایل ارتباط جمعی، به ویژه تلویزیون باعث شده است که خشونت از سطح بزرگسالی به دوره نوجوانی انتقال یابد و نوجوانان و کودکان بدون داشتن مهارت های لازم شناختی، ذهنی و اجتماعی، نتوانند تفاوتی را بین واقعیت و خیال قائل شوند و مورد تهاجم انواع و اقسام رفتارهای خشونتآمیز قرار گیرند. در واقع والدین نیاز دارند که از روش های اصولی تربیت کودک آگاهی لازم را کسب کرده و بر اساس آن ها فرزندانشان را به شیوه ای صحیح و اصولی تربیت کنند. یکی از مهمترین اهداف و وظایف والدین در زندگی مشترک، تربیت صحیح و درست فرزندان خود است. نحوه برخورد والدین مهمترین عامل تاثیر گذار بر شکل گیری شخصیت یک کودک است.

علاوه بر این مورد که بسیار مهم و حیاتی است خودداری والدین از حرام تاثیر بسزایی در فرزندان در هر سنی (و حتی قبل از تولدشان) دارد. آن ها با رفتار و کردار خویش بر روی شخصیت و خلق و خوی کودک تاثیر گذاشته و در شیوه های تربیتی خود می توانند استعداد ها و تمایلات کودکشان را در هر سنی شناسایی و پرورش دهند. کودکان از نخستین روزهای تولد خود رفتار و کردار پدر و مادرشان را زیر نظر گرفته و دوران بزرگسالی آن ها آیینه ای تمام نما از برخورد والدین در کودکیشان است. والدین باید همواره توجه داشته باشند که صحبت ها، کردار، رفتار و اعمال آن ها بخشی مهمی از تربیت اخلاقی کودکان را تشکیل داده و هر رفتاری از سوی آن ها زندگی کودکانشان را نیز تحت الشعاع قرار خواهد داد.اگر چه باید در تمام مراحل رشد و تکامل کودک به رفتار و کردار صحیح خویش توجه داشت اما هر دوره از زندگی کودکان خود مستلزم رعایت نکات ویژه ای است که نباید از آنها غافل شد. مطالعات بسیاری نشان داده است که کودکان یا به طور مستقیم از آنچه بر صفحه تلویزیون میبینند، الگوگیری میکنند و یا آن را به ذخیره الگوهای رفتاری خویش میافزایند.

ابراز خشونت به طور معمول، کلامی است و آسیب روحی یا عاطفی به قربانی وارد میکند. وقتی یاد گرفتید که به فرزند بزرگ خود بیاموزید که چگونه با شما و دیگران با احترام رفتار کند، بهتر است مانند هر هدف ارزشمند دیگری، به آن نزدیک شوید. با احترام مانع از این موضوع شوید. بیان این موضوع به کودک که لمس خوب چه تفاوتی با لمس بد دارد بسیار مهم است. ازاینرو، موضوع خشونت تلویزیونی و تأثیر آن بر رفتار مخاطبان، یکی از بحثانگیزترین موضوعهای اجتماعی پس از اختراع این رسانه است. تحقیقات متعددی که در آمریکا و انگلستان در مورد تأثیر تلویزیون روی بچهها به عمل آمده، حاکی از این مسئله است که تلویزیون، اضطرابهای کودکان در مورد آیندهشان و به طور کل، احساس عدم امنیتشان را افزایش میدهد و خیلی زود پیچیدگی شرایط اجتماعی را بر آنها آشکار میسازد. نگرانی از پخش صحنههای خشونتآمیز در برنامههای تلویزیونی، با چگونگی رفتار اجتماعی کودک مرتبط است. در مطالعه رفتار دلبستگی، پژوهشگران اغلب به رابطه بین مادر و کودک اشاره می کنند. با مطالعه این کتاب به موارد متعددی که اهمال و بی توجهی از آنها موجب عقده ای شدن فرزند کودک، نوجوان یا جوان ما می شود آگاه می شویم، معنای عقده ای شدن را می فهمیم و می آموزیم که باید چگونه با فرزند خویش در چارچوب شرع مقدس اسلام کنش داشته باشیم تا فرزند خویش را در چاه کمبود نیازهای روحی و روانی از جنبه های گوناگون نیاندازیم.

دیدگاهتان را بنویسید